Jonat Deelstra

In eerste instantie ben ik een schilder. Dat is de vorm waar ik me het meest in kan verliezen en mijn verhalen in kan vertellen. Ik werk snel en maak expres fouten. Ik weet niet waarom maar ik wil graag de controle volledig verliezen waardoor er een geschiedenis en textuur ontstaat. Wanneer het schilderij ‘lelijk’ genoeg is vat ik de koe weer bij de horens en probeer ik het werk weer te temmen. Daardoor zijn er altijd elementen in het beeld dat ik nooit had kunnen voorzien, daar ben ik op uit.

De werken die ik maak zijn kleurrijk en solide, desalniettemin lijken de scenes uit elkaar te vallen, alsof je wakker wordt uit de desbetreffende droom. De relatie tussen het positieve en negatieve is belangrijk in mijn werk. De beelden moeten kinderachtig en duister te gelijk zijn. De verf druipt en vloeit, de figuranten in de beelden zijn zacht en lijken te smelten.

Ik werk over het algemeen van foto’s. Die maak ik op de momenten dat ik op reis ben. Ik ben gek op vreemde culturen, steden en natuur. Qua thematiek werk ik veel met stereotypen en de relatie tussen de tastbare realiteit en de simulatie daarvan. Ik merk bij mezelf dat ik het verschil tussen het origineel en een kopie van de realiteit moeilijk uit elkaar kan halen. Dat probeer ik in mijn werk te laten terugkomen. Ik ben altijd op zoek naar authenticiteit, maar wat is dat eigenlijk?