Isabella Rosa Giacomelli (1994, Hoofddorp) is een kunstenaar gevestigd in Amsterdam. Zij studeerde in 2021 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag, richting Grafisch Vormgeven, waarna zij de opleiding Docent Beeldende Kunst aan de Breitner Academie in Amsterdam afrondde. Sindsdien heeft zij zich voornamelijk gericht op het uitwisselen van kennis in samenwerking met diverse instituten en organisaties, in de vorm van educatieve projecten, grafische drukwerktechnieken & ontwerp, publicaties en cureren.
In haar praktijk richt Isabella zich op het verzamelen, ontleden, samenvoegen en verwerken van externe factoren, een benadering die voortvloeit uit de kern van het vormgeven. Deze factoren zoekt zij in de poëtische ritmes, patronen en organische structuren van de natuur. Via analoge druktechnieken, tekenen en schilderen onderzoekt zij hoe herhaling en toeval samenkomen om het landschap, de tijd en de zintuiglijke ervaring van beweging vast te leggen. Door het gelaagd overbrengen van sporen en herinneringen onderzoekt zij het spanningsveld tussen de chronologische, lineaire tijd van ons moderne bestaan en de niet-lineaire, circulaire tijdsbeleving van de natuur.
Residentieplan
Mijn werk vindt zijn oorsprong in gedachten en notities over de fysieke, emotionele en zintuiglijke ervaring van beweging, in dit geval de wind. Ik ben een actieve fietser, waardoor ik recentelijk een nieuwe relatie heb gekregen met beweging en met de wind. Urenlang bewegen door veranderende landschappen transformeert de perceptie van tijd en de manier waarop de wereld zich om je heen ontvouwt. Wanneer je meebeweegt met de wind, vervaagt de ruis van buitenaf en blijft enkel het geluid van de luchtstroom over. De snelheid vertraagt, de ruimte wordt vloeibaar en er ontstaat een bijzonder poëtisch gevoel, alsof je opgaat in hetzelfde open, circulaire ritme als de vogels die boven, om en onder je trekken. Tijd is voor mij niet lineair, maar een cyclus waarin ruimte is voor diverse simultane processen. Waar deze diverse tijdsbelevingen en bewegende landschappen elkaar raken, wil ik de poëzie van die dynamiek vangen en vanuit mijn ervaring een ‘stilstaande beweging’ vastleggen op doek en papier.
In mijn huidige werk spelen grafische druktechnieken, herhaling en het bewust toelaten van toevalligheden een centrale rol. Tijdens mijn residentie bij GinDS wil ik dit proces op een nieuwe, kinetische manier uitbreiden door het bouwen van een wind-instrument. Met een houten frame waaraan ik kwasten bevestig, wil ik patronen van de wind onderzoeken door te laten schilderen. Vanuit mijn bepaalde kaders (het instrument en de verwerking hiervan) vormt de wind het uitgangspunt van verder verwerkte schilderwerken. Op deze manier zoek ik naar het poëtische snijvlak tussen menselijke sturing en onvoorspelbare dynamiek van de natuur.